کایوت

گرگ آمریکای شمالی

کایوت با نام علمی Canis Latrans  گرگی است کوچک با گوشهای بلند و دم پشمالو که در حدود 70 تا 97 سانتیمتر  طول و9 تا 16 کیلوگرم وزن دارد. درازای دم به 30 تا 38سانتیمتر می رسد.
زیستگاه او از شمالی ترین نقطه آمریکا شروع شده و تا پاناما امتداد میابد.
پوشش بدنش به رنگ نخودی خاکستری است که قسمتهای بیرونی گوشها و پاها مایل به زرد و قسمتهای زیرین بدن خاکستری یا سفید است و شانه ها، پشت بدن و دم با کمی رنگ سیاه توام شده . کایوت جانوری زیرک و حیله گر است و بیشتر به دنبال بدست آوردن طعمه ی آسان میگردد و سایر جوند گان مثل خرگوش صحرایی  و سنجاب و گاهی هم گوزن های خردسال ، بلدرچین و سایر پرندگان دیگر را شکار میکند و به مقدار زیاد از محصولات گیاهی  تغذیه میکند و به پسته ، فندق ، توت و میوه جات شیرین علاقه زیادی دارد و تقریبا همه چیز خوار است.
پنجه های آنها همانند بیشتر اعضای خانواده گرگها برای گرفتن طعمه های کوچک مانند موش ها در برف یا در علفزار به خوبی سازگار است. آنها می توانند در زمان کوتاه سرعت خود را زیاد کنند و حتی غزال های تیز پا زا هم دنبال کنند، در شکار به آرامی به سمت جلو حرکت می کنند و با دقت نگاه می کنند و گوش می دهند و محل طعمه خود را مشخص کرده و به هوا می پرند و با پاهای جلویی روی آن فرود می آیند و حیوان بیچاره را روی هوا معلق کرده، او را با گرفتن یک گاز می کشند؛ کایوها استعداد پذیرش زندگی در آب و هواهای مختلف را دارند و در بعضی از نواحی آمریکا که به عنوان زیستگاه آنها شناخته شده به سرعت زیاد می شوند. بیشتر از گرگهای دیگر با شرایط محیطی انطباق پیدا می کنند.
معمولا صدای آنها بیشتر شنیده می شود و کمتر می توان آنها را دید و صدای آشنای زوزه کایوت را در هوای تاریک و روشن یا شب هنگام در حال نگاه کردن او به مهتاب می توان شنید و البته کمتر در طول روز شنیده می شود.
گرگ ماده 4 تا 6 بچه در اواخر April یا اوایل May  به دنیا می آورد. هر دو جنس نر و ماده با هم در پرورش بچه های خود شرکت می کنند؛ در سه هفتگی بچه ها کم کم از کمینگاه خود خارج شده و در کنار مادرشان بازی می کنند؛ توله ها در این زمان کاملا هوشیار هستند.
کایوت ها زندگی دسته جمعی هم دارند و گاهی لانه های ساخته شده گورکن ها و سگ های وحشی را از چنگ آنها درمی آورند. بسیار بازیگوش هستند و بعضی اوقات هنگام گشت به شاخه یا قطعات چوبی که می رسند آنها را برداشته و به هوا پرتاب می کنند و می کوشند تا آن چوب را از هوا بگیرند؛ سرگرمی دیگرشان تعقیب گورکن هاست بدون آنکه قصد گرفتن آنها را داشته باشند و گاهی هم مزاحم خرسها و گربه های وحشی می شوند.
مردم بومی آمریکا افسانه های متفاوتی از کایوت ها دارند و مطابق این افسانه ها کایوت حیوانی آب زیر کاه و تیزپا و باهوش است.

....مجله شکار و دوستداران طبیعت....

توجه!                                توجه!

من برای نزدیکتر شدن وبلاگهای محیط زیستی نوار ابزاری طراحی کردم که خوشبختانه مورد توجه محیط زیستی ها قرار گرفت و خیلی ها هم دانلدش کردن اگه شما دانلد نکردید منتظر چی هستین؟ 5 تا 6 دقیقه بیشتر طول نمیکشه! ...

ادامه مطلب را در وبلاگ رسمی دانشجویان محیط زیست کرج بخوانید!

گرگ قرمز

گرگ قرمز با نام علمي Canis rufus حدود 1 تا 1/2 متر طول دارد و از گرگ خاکستري کوچکتر او کايوت بزرگتر است, درازاي دمش به 25 تا 35 سانتيمتر مي رسد و بين 18 تا 41 کيلوگرم وزن دارد. پوشش بدن اين گرگ به رنگ دارچيني تيره مخلوط با خاکستري و سياه است که در قسمت پشت بدنش تيره تر مي شود.
سرعت گرگ قرمز در دويدن خيلي زياد است و بسيار درنده و تندرو است و به گله هاي گوسفندان و به سگها حمله کرده و آنها را هلاک مي کند و در صورت احتياج به آساني از آب مي گذرد و پستانداراني مثل خرگوش ها و راکون ها و هر حيوان کوچکي که در دسترس باشد شکار مي کند.
گروه گرگ هاي قرمز معمولا شامل يک جفت نر و ماده و بچه هايشان مي شود ولي اغلب به صورت تنها و بدون جفت هستند و در کاروليناي شمالي (آمريکا) ديده مي شوند. امروزه از نژاد اين گرگ به صورت خالص تعداد بسيار کمي باقي مانده و نسل آنها با کايوت ها مخلوط شده است.
ماده اين گرگ 2 تا 3 بچه در طول April يا May به دنيا مي آورد و بچه ها چند ماه بعد مي توانند از کمينگاه خود خارج شوند.

....مجله شکار و دوستداران طبيعت....

«ماهي هاي رنگی استوايی»

محققان دانشگاه مک گيل دريافتند که عامل پيدايش گونه هاي جديد در ماهي هاي مناطق مرجاني, الگوهاي رنگي آنان است. اين تيم اولين گروهي بود که عنوان کرد: چگونه الگوي رنگ در ماهي هاي مناطق مرجاني مي تواند تکامل تدريجي آنها را به سوي ايجاد گونه هاي متفاوت و جديد سوق دهد.
اين گروه از ماهي ها نمونه هاي خارق العاده اي بوده اند.
هنگام بررسي تنوع اکولوژيک, بررسي شرايط محيطي گونه هاي مختلف مهمتر از بررسي ويژگي هاي رفتاري آنهاست.
به منظور تشريح چگونگي پيدايش گونه هاي متعدد در ماهي «هاملت» (گونه اي از هيپوپلکتروس) دانشمندان بر اساس الگوي رنگ, روش تغذيه و رفتارهاي جفت گيري اين گروه از ماهيان را مورد مطالعه قرار دادند. محققان مشاهده کردند که ماهي شکارچي هيپوپلکتروس براي شکار, ماهي هايي را تعقيب مي کند که رنگي شبيه به رنگ خودش داشته باشند تا شکارش را غافلگير کند؛ چرا که ماهي هاي طعمه از ماهي هاي هم رنگ و هم نوع خود نمي ترسند.
همچنين در جفت گيري هم ماهي هاي شکارچي جفت خود را از ميان ماهي هاي هم رنگ خود انتخاب مي کنند. از لحاظ آماري با وجود تفاوت هاي ژنتيک عمده, داشتن رفتارهاي مشابه که ماهي را به گروه هاي مختلف و کوچکتري تفکيک مي کند, محققان به اين نتيجه رسيدند که از 1 تا 13 گونه رنگي ماهي هاملتhomlet به عنوان يک گونه در حال تکوين طبقه بندي مي شوند. در حقيقت اين گروه از ماهي ها بسيار پيچيده و اسرارآميز هستند و تنوع ژنتيک به تنهايي نمي تواند براي شناسايي گونه هاي مختلف در ميان ماهي هاي رنگي مؤثر باشد. هنگامي که مکانيسم هاي اکولوژيک در ابتدا به وضوح مشاهده نميشود, ما در تشخيص گونه هاي مختلف و گوناگوني در ماهي هاي استوايي تلاش بيشتري مي کنيم.
آنها توضيح دادند که چگونه حالت هاي کلاسيک تنوع اکولوژيک مي تواند به بروز ساختارهاي واضحي در تنوع منجر شود. به عنوان مثال فنچ هاي داروين به گونه هاي مختلفي تقسيم مي شوند زيرا ساختار نوک آنها با رژيم غذايي آنها و شکل جفتگيري آنها مربوط مي شد و از گونه اي به گونه ي ديگر متفاوت است.
در اين مطالعه, الگوهاي رنگي متفاوت در ماهي هيپوپلکتروس حاکي از رفتار متفاوت در آنها بود.
آنها پس لز غواصي حدود 94 هزار متر مربع از آبهاي پاناما که صخره هاي مرجاني را دربرمي گيرد, الگوهاي رفتاري را يافتند و محاسبه کردند که در طول يک ساعت غواصي به طور متوسط فقط 6 دقيقه از رفتارهاي مبتني بر رنگهاي مختلف را مي توانيم مشاهده کنيم.
آنها اميدوارند که اين مطالعات باعث انجام تحقيقات بيشتري در جهت تنوع اکولوژيک شود و مي گويند ما نمي توانيم فقط يک عکس فوري از اين گونه ها بگيريم بلکه بايد ساعتها براي مطالعه آنها در حيات وحش وقت صرف کنيم.

مترجم:آتنا حسن آبادي/منبع:physorg

گرگ خاکستري

گرگ خاکستري با نام علمي Canis Lupus بزرگترين عضو خانواده سگسانان هستند و در قا ره آمريکا, اروپا و آسيا ديده مي شوند و بين 1 تا 1/5 متر طول و 16 تا 60 کيلوگرم وزن دارند.
درازاي دم به 30 تا 51 سانتيمتر مي رسد. پاهاي بلند و قوي, گوشهاي حساس و پوزه دراز دارند. وزن ماده ها تقريبا 20% کمتر از نرهاست.
گرگ خاکستري حيوان باهوش و اجتماعي است و به عنوان يک شکارچي در شکار بسيار موفق است و در شرايط مختلف با روش هاي گوناگون شکار خود را به دست مي آورد. گاهي به طور انفرادي يا به صورت جفت در حال شکار ديده مي شوند ولي اغلب گروه هاي 8 الي 12 تايي تشکيل مي دهند و به طور دسته جمعي به شکار خود حمله مي کنند. با اينکه غذاي اصلي گرگ خاکستري از گوشت و مواد حيواني است ولي گاهي ديده شده است که از مواد گياهي مانند بعضي از ميوه جات هم تغذيه مي کند. طعمه گرگ ها سم داران اهلي و وحشي, خرگوش, پرندگان و جوندگان است.
آنها با زوزه کشيدن با هم ارتباط برقرار مي کنند و گرگهاي رقيب را از قلمرو خود دور کرده و طعمه شکار شده خود را حفظ مي کنند و همچنين در فصولي که گرگها به دنبال جفت هستند آواي پرطنين زوزه آنها شنيده مي شود. گرگهاي خاکستري مسافت هاي طولاني را طي ميکنند و قلمرو خود را با بوي بدنشان علامت گذاري مي نمايند و داخل تنه درختان تو خالي يا شکاف صخره ها و کوه ها را به عنوان پناهگاه خود انتخاب مي کنند, گاهي هم حفره هاي کنده شده به وسيله حيوانات ديگر را اشغال کرده و به لانه خود تبديل مي کنند و يا در بيشه هاي انبوه و نيزارها پنهان مي شوند.
معمولا گرگهاي خاکستري به محل زندگي انسان ها نزديک مي شوند و افسانه هايي که از درنده خويي آنها بين مردم بعضي از مناطق دنيا وجود دارد سبب آزار و اذيت آنها توسط مردم آن نواحي مي شود.
امروزه اکثر گرگهاي خاکستري در طبيعت زندگي مي کنند و به صورت گروهي شکار مي کنند و بقاي نسل خود را با زندگي گروهي حفظ مي کنند. گرگهاي خاکستري حيوانات باهوش و زيرکي هستند و از مواد سمي و تله به خوبي پرهيز مي کنند و استعداد شناسايي اشخاص را دارند و به خصوص بچه هاي آنها اهلي مي شوند.
فصل جفت يابي از ژانويه تا اپريل است. گرگ ماده بعد از 2 ماه بين 4 تا 7 بچه به دنيا مي آورد, بچه ها با چشمان بسته متولد مي شوند و بعد از 12 تا 13 روز چشم باز مي کنند و در سه هفتگي به تدريج از لانه خود خارج مي شوند. بچه گرگها خز تيره تري دارند و رنگ چشمانشان آبي است که با بزرک شدن آنها به زرد طلايي يا نارنجي تغيير مي کند. در 8 تا 16 هفتگي بعد از حدود 2 ماه توله ها از کمينگاه خود بيرون مي آيند. هنگاميکه بچه ها شروع به خوردن گوشت مي کنند مادر در بدست آوردن غذا شرکت داشته و کم کم بچه ها را با خود به شکار مي برد.
براي مثال هنگامي که چند بچه گرگ روي يک مرغ خانگي مي پرند و دندان هاي کوچک شيري و نوک تيزشان را در گوشت طعمه فرو مي کنند و آنکه از همه قويتر است طعمه را تصاحب کرده و با افتخار همراه خود مي برد و به عکس العمل بقيه ي بچه گرگ ها نگاه مي کند. بچه گرگ با چابکي و هيجان به ميان علفها مي دود, روي شکمش مي خزد و سر جايش بي حرکت متوقف مي شود و دور و برش را مي پايد و تمام اندامهاي حسي اش را کاملا بيدار و هشيار نگه مي دارد و ناگهان روي برادر و خواهرهايش که در سايه درخت چرت مي زنند مي پرد و با مشاهده اين حالات مي توان گفت اين حيوان کوچک صاحب تمام آن چيزهايي است که در مبارزه براي زندگي به کار مي آيند, فقط تجربه ندارد که آن را هم با بازيهاي بچه گانه بدست مي آورد و دست از تلاش و پيگيري برنمي دارد و در آينده شکارچي ماهري مي شود.

در کشور ما هم از نوع گرگ خاستري در خراسان, گرگان, آذربايجان, کردستان, لرستان, استان مرکزي, خوزستان, کرمان و مناطق ساحلي شمالي ديده مي شوند.

در شبهاي سرد و طولاني زمستان در بيابان هاي نزديک آبادي ها زوزه و فرياد پر طنين گرگها به گوش مي رسد. در اين فصل بيشتر گرگها به حالت دسته جمعي ديده مي شوند و به انسان و آغل گوسفندان و حتي لانه مرغ ها حمله مي کنند و به جز فصل زمستان تنها و مجرد هستند و پيوسته براي تهيه غذا در حرکت مي باشند و غذاي گرگ در اين اوقات بيشتر ميوه و پرندگان و موش صحرايي و ساير حيوانات کوچک است که در اين فصول فراوانند.

....مجله شکار و دوستداران طبيعت....