نهنگ هاي بي دندان به جاي دندان صفحات بزرگ شاخي دارند که از بالا به سقف دهان وصل شده اند بعلاوه روي سر دو سوراخ تنفسي دارند که اغلب در مورد بازدم بخار آب را به شکل فواره اي بلند و ابر مانند از اين سوراخ ها بيرون مي دهندکه تا ارتفاع 6 تا 12 متري سطح آب مي رسد که در شناسايي نوع گونه آن نقش دارد. در طول بدن شيارهاي طولي دارند و اکثر آنها صدايي ناله مانند توليد مي کنند. اين صداها که با فرکانس بسيار بالايي(بيشتر از حد شنوايي انسان) توليد مي شوند مسافت طولاني از اعماق اقيانوس ها را عبور مي کنند. اين صداهاي زير ناله مانند از ميان انبوهي از آبهاي تيره آنها را با هم مرتبط مي کند. اغلب اين حيوانات مهاجرت هاي طولاني دارند. باله هاي پارويي شکل جلويي تنظيم کننده حرکات آنها هستند.

وال آبي Blue Whale

دم پهن آبي رنگ(شبيه لنگر کشتي) دارد که آخرين منظره از ناپديد شدن آن در ميان اقيانوس بي کران آبي است. رنگ اين نهنگ بزرگ به جز قسمت فک و زير باله هاي جلويي, آبي سير است و در ناحيه شکم لکه هاي سفيد تا خاکستري دارد و با 55 تا 68 شيار يا چين در نيمي از طول بدن, بزرگترين پستاندار زنده به شمار مي رود و مي تواند بيش از 6 تن از موجودات ريز دريايي مثل کريل ها(از سخت پوستان کوچک) را بخورد, معمولا در آب هاي استوايي به صورت انفرادي يا مادر و فرزند ديده مي شوند و به ندرت به صورت دسته هاي بزرگ حرکت مي کنند. معمولا با سرعت 6 تا 8 کيلومتر و در صورت تهديد شدن با بيش از اين مي توانند شنا کنند. نهنگ ماده هر 2 تا 3 سال يکبار بچه دار مي شود, نوزاد آن 7 متر طول و 2500 کيلو وزن دارد, آنها مهاجر هستند و به آبهاي گرم تر در طول زمستان مهاجرت مي کنند و مي توانند صداهايي شبيه ناله, زاري و وزوز را در حجم بيش از 180دسيبل توليد کنند, فرکانس صداي آنها بلندترين صداي توليد شده در آفرينش تا به امروز است. وال هاي آبي در آبهاي خليج فارس و درياي عمان کشورمان يافت مي شود و چند نمونه از آنها در اطراف جزيره قشم و بندر عباس ديده شده اند و در کليه اقيانوس ها زيست مس کنند.